Edmund Rostand, L'Aiglon: A Play in Six Acts 1900 — R.H. Russell, New York

Napolyon'un oğlu yirmi bir yaşında öldü. Viyana'da, Schönbrunn Sarayı'nda, babasının 1809'da karargâh olarak kullandığı odalarda — Avusturya sarayının kendi ironik jesti. Ölmeden kısa süre önce söylediği rivayet edilen cümle şu: "Doğumum ve ölümüm, hatırlanacak tek şey olacak." Yanılıyordu. Altmış sekiz yıl sonra Edmond Rostand bu cümleyi bir oyuna dönüştürdü ve hatırlanacak her şeyi değiştirdi.

L'Aiglon — "yavru kartal" — 15 Mart 1900'de Paris'te, Théâtre Sarah Bernhardt'ta prömiyerini yaptı. Başrolde Sarah Bernhardt vardı: elli altı yaşında bir kadın, yirmi bir yaşında bir erkek çocuğu oynuyordu. Rostand oyunu doğrudan onun için yazmıştı. Bernhardt, erkek rolleri kadınlara bırakılması gerektiğini savunuyordu — Hamlet'i de o oynuyordu — ve L'Aiglon'un kırılgan, hırslı, hasta prensini sahneye taşıyan ilk kişi oldu.

Aynı yılın Ekim ayında oyun Atlas Okyanusu'nu geçti. Louis N. Parker'ın İngilizce çevirisiyle New York'ta Knickerbocker Theatre'da sahneye kondu, bu kez başrolde Maude Adams. Adams o sırada Amerika'nın en popüler ve en yüksek ücretli sahne oyuncusuydu; beş yıl sonra Peter Pan'ı Broadway'de ilk kez oynayacak kadındı. L'Aiglon New York'ta yetmiş üç temsil gördü.

Oyun

Rostand'ın altı perdelik manzum oyunu 1830-1832 yıllarını kapsıyor. Napolyon'un oğlu Franz — Reichstadt Dükü — Avusturya sarayında büyümüş, siyasi bir piyon olarak kullanılmış, askeri kariyeri sürekli engellenmiş bir genç adam. Babasının Grande Armée'sini minyatür ahşap askerler olarak bir kutuda bulan sahne oyunun en bilinen anlarından biri: Reichstadt Dükü küçük askerlerin üniformalarındaki her detayı — düğmeleri, omuzlukları, tüyleri — tanıyarak tek tek sayar. Metternich onu siyasi bir araç olarak kullanırken, oyunun Flambeau karakteri — babasının eski bir askeri — Dük'ü Fransa'ya geri kaçırmaya çalışır. Beşinci perde Wagram Savaş Alanı'nda geçer; altıncı perde Schönbrunn'da, ölümle biter.

Bu Nüsha

Bu kopya Ocak 1901'de Carrie W. Crocker'a ait. Arka serbest yaprakta mürekkeple "Carrie W. Crocker / Jan. 8th 1901" yazıyor — Maude Adams'ın New York temsillerinden yaklaşık üç ay sonra.

On yıl sonra, Mayıs 1911'de, Sarah Bernhardt "Son Amerika Turnesi" kapsamında Minneapolis'e geldi. Altmış altı yaşındaydı. Repertuvarında L'Aiglon ve Madame X (Alexandre Bisson'un oyunu) vardı. Crocker oradaydı. Tiyatro programlarını — 11, 13 ve 15 numaralı programlar — kitabının ön serbest yapraklarına yapıştırdı. Program 13, Cuma akşamı 26 Mayıs 1911 tarihli L'Aiglon temsilinin kadrosunu veriyor: başrolde Mme. Sarah Bernhardt, Flambeau rolünde M. Decoeur, Metternich rolünde M. Maxudian.

Programların altına mavi mürekkeple notlar düşmüş. Hangi oyuncunun hangi oyunda hangi rolü aldığını karşılaştırmış: "Fleuriot the Husband in Madame X was Metternich in L'Aiglon," "Rose the Nurse was Marie Louise in L'Aiglon," "Raymond the Son was Gen. Hartman in L'Aiglon." Farklı oyunlardaki kadro örtüşmelerini takip eden bir seyirci — ve bunu, on yıl önce aldığı kitabın içine kaydetmiş.

Arka serbest yapraklara gazete kupürleri yapıştırılmış: Bernhardt'ın L'Aiglon kostümüyle tam boy fotoğrafı ("Mme. Bernhardt in L'Aiglon"), Duc de Reichstadt kostümüyle oval portre, ve Coquelin'in Flambeau rolündeki fotoğrafı. Constant Coquelin (Coquelin aîné) 1900 turunda Bernhardt'ın partneri olarak Flambeau'yu oynamıştı; 1909'da öldü. Kupürler büyük olasılıkla 1900 turuna ait.

Ön serbest yaprağın üst köşesinde "Rhead Bros" yazısı var. Rhead Kardeşler dönemin tanınmış illüstratör ve tasarımcılarıydı; R.H. Russell'ın diğer yayınlarında da (Tennyson'un Idylls of the King, 1898) çalışmışlardı. Not, cildin tasarım atfı olabilir, kesin değil.