The Redemption of Egypt, 1899

4 Aralık 1898, akşam dördü. W. Basil Worsfold, İskenderiye limanının beyaz çizgisini denizle gök arasında ilk kez görüyor. O ana kadar Mısır hakkında bildiği her şey dört kelimeye sığıyordu: Piramitler, Nil, Kahire, Hartum. Gece çöktü, gümrükçüler yalnızca el bagajını geçirdi, yolcular gemide kalmaya karar verdi. Worsfold kamarasına çekildiğinde İskenderiye sivrisinekleri açık lombozdan girdi. Sabaha kadar müzikleri ve öpücükleriyle eşlik ettiler. Böylece Mısır kelime dağarcığına beşinci bir kelime eklendi: sivrisinek.

Worsfold bir Mısır bilimci değildi, bir gezgin yazar da sayılmazdı. Mesleği avukatlık — Londra'da Pump Court, Temple adresinde çalışan bir barrister-at-law. Oxford Extension Delegates bünyesinde edebiyat ve iktisat dersleri veriyordu. 1898-99 kışında Mısır'a gitti, kitap yazmak için. Ama sadece yazmadı: kitaptaki suluboya levhaları ve kalem eskizlerini de kendisi yaptı. Kahire Kalesi, Gezire'den Kahire manzarası, Kefren Piramidi, Gize Piramitleri, Ramesseum — bunların hepsi Worsfold'un elinden çıkma. Avukat, yazar, ressam; üç kimliği tek ciltte birleştirdi.

Kitabın konusu 1890'ların Mısır'ı — İngiliz işgalinin on beşinci yılı. Worsfold İskenderiye'den giriyor, Delta'yı ve pamuk endüstrisini anlatıyor, Kahire'nin sosyal hayatına, hükümet yapısına, adalet sistemine, eğitime, sulama projelerine eğiliyor, Nil boyunca güneye iniyor, piramitler ve tapınaklar arasında geziyor. Bu bir nostaljik seyahatname değil; Mısır'ın İngiliz yönetimi altındaki dönüşümünü belgeleyen, dönemin siyasi diline sadık bir rapor. Worsfold açıkça İngiliz Mısır'ını savunuyor — bu, kitabı bugün tarihsel bir belge olarak ilginç kılan şey. Viktorya dönemi emperyalizminin kendine güvenli sesini, filtre edilmemiş haliyle duyuyorsunuz.

İçeriğin en dikkat çekici bölümlerinden biri piramitlerle ilgili. Worsfold, Büyük Piramit'in önünde durup Herodot'un anlatısını aktarıyor: Kral Keops halkına her türlü kötülüğü reva gördü, tapınakları kapattı, yüz bin kişilik ekipleri üçer aylık vardiyalarla çalıştırdı. Sadece taşları taşıyacak yolun inşası on yıl sürdü. Piramit yirmi yılda bitti. Ama asıl vurucu olan Worsfold'un kendi gözlemi: rakamlar pek bir şey söylemedi, diyor; ölçeği anlamak için kum ovası boyunca yürüyen siyah cüppeli Arapları izlemek gerekiyordu — dev taş üçgenine yaklaştıkça karıncaya dönüyorlardı.

Worsfold'un yayıncısı da bir not hak ediyor. George Allen, John Ruskin'in kişisel yayıncısıydı. Ruskin onu bizzat yetiştirmiş, kendi kitaplarını çıkarması için görevlendirmişti. 1899'da Charing Cross Road 156 numarada faaliyet gösteren yayınevi, sanata ve görsel kaliteye özel önem veren bir katalog yürütüyordu. Kitabın baskı kalitesi — özellikle suluboya levhaların renk sadakati — bu geleneğin bir uzantısı.

Bu nüsha

Ön serbest yaprakta el yazısıyla bir ithaf: "Kathleen Botkin, Highfield / A Souvenir of Highfield / July 1906." Kitap basımından yedi yıl sonra bir hediye olarak verilmiş. Botkin ailesi hakkında detaylı bilgi elimizde yok; ithaf, kitabın erken 20. yüzyıl İngiltere'sindeki özel mülkiyet dolaşımına dair küçük bir iz bırakıyor.